Varlığın da Yokluğun da Bir...

                                         
Kadın Yalnız Bulutlar
Yalnız İnsan          
Varlığın da Yokluğun da Bir...


Yokluğun öyle işlemiş ki içime
Varlığını fark etmiyorum bile...
Yanındayım, anladım ama duygularım... 
Gördüm, onlar kanlar içinde...
Paramparça olmuşlar, hayır gelmez artık
Onurları yok sayılmış duygularımdan
Uzanmaya çalıştım son bir gayretle sana...
Tutmak istemedin önce ve sonra

Çekme gücün, bendeki itme gücünü kuvvetlendirip
Olanca nefretiyle vurdu...
nasıl da büyümüş benden habersiz
Adeta yok etmekti niyeti seni
Duvardan duvara vurdu kerelerce ve acımasızca 
bense seyrettim sadece 
Acizliğin ölüme giden yolunun son durağında sen!
Aşkımın en tatlı  yerinde bana freni işaret ettin...

Ben frenlenmezdim, hızım kesilmezdi benim 
Ama seni ezerdim ancak onun serseri gücüyle...
Aşkıma layık değildin
Yoldaşım olamadın, yarılarında bıraktın hep yolların
Şu an olanca vurdumduymazlığının
Tepkiye uğramış yorgunluğunda 
Karşımda uzanıyorsun

Sen artık bir ceset bile değilsin benim gözümde...
Gömülürken, belki bir avuç toprak atarken üstüne 
ağlamak istediğimdin oysa
Saygıyla dâhil olurdum defnine 
ve artık 
Masum üzüntülerimle uğurlamayacağım seni asla...

Hastayken bile küstah ve muhtaçken müdanasız
Peki sen neydin ki benim için
ve kalan bendeki sen neredesin?
Ne işi var ki hayalinin burada?
Tasmanın ucu boşta kalmış bak, sahibini arar gibi...
Geç kalmadan

GİTMELİSİN!
  
Ece Evren/10.08.2015






1 yorum:

  1. AŞK MI..? NEFRET Mİ..? TİKSİNMEK Mİ..? HEPSİ BİRBİRİNDEN GÜÇLÜ DUYGULAR..!? BIKKINLIK DESEM..?
    UNUTTUM DEMEK BİLE HATIRLAMAKTIR..!?
    SONUÇ BU ŞİİRİN DEVAMINI GÖRMEDEN YORUM YAPMA DİYOR AYNADAKİ ADAM..!? YÜREĞİNİZE KALEMİNİZE SAĞLIK ECE KARDEŞİM SEVGİLER SAYGILAR..!

    YanıtlayınSil

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Aramak için kelimeni yaz ve ENTER'la