Hiçlik Korkusu 1. Bölüm


Kadın, Göz yaşı
Gözyaşları


Hiçlik Korkusu 1. Bölüm

Bazen ya hiç yaratılmasaydık düşüncesi gelir aklıma. Dünya, velhasıl ALLAH ve tüm Kainat, kocaman bir boşluk bile olmasaydı! Bu düşünce beni hep ürkütmüştür. Yüreğim daralır, tüm başıma gelenlerin sebepsiz ve boşuna olmadığını düşünmeye çalışır ferahlarım... İyi ki yaratılmışız derim ve şükrederim. Bugüne gelene kadar beklediğim, beklemediğim bir çok olay yaşadım. Başımıza gelenler insan olduğumuzun bir göstergesiydi. Hatırladığımda onlardan bana derinde bir sızı fakat engin tecrübeler kaldığını görüyorum.

Bazı insanlar sizin şanssız ve kısmetsiz olduğunuzu söylemekten arlanmazlar, sanki onlara garanti verilmiştir. "Hayatınız güzellikler içinde geçecek, asla sıkıntı çekmeyeceksiniz" diye. Buna güler geçerim. Benim merak ettiğim, kaderin ve bizim olayların vuku bulmasında yüzde kaçar payımız olduğu, tedbir nereye kadar? Tabii bunlar mahşere kadar sır olarak kalacak, bunları düşünmek ve bir gün öğreneceğimi umut etmek dünyada istediğim bir çok şeyin olmasından daha çok mutlu edecek beni.

Ve ondan sonrası... Yazacak o kadar çok şeyim var ki. Bunların başında evliliğim ve hikayesi var. Şu an altmış üç yaşımdayım. Altı aydır biri var hayatımda ve onu sevmem için birçok neden. HAYAT DEVAM EDİYOR! sözü beni hep kızdırmıştır. Ben sevdiğim yakınlarımın çoğunu, en acı olanı ise iki evladımı kaybettiğim ve bir daha hiçbir güzelliği yaşayamam demişken; şu günlerde sanki beni kızdıran bu sözü onaylarcasına kaptırdım gidiyorum. Bunları kısaca aktarırken, kendimi gözleme ve eleştirme fırsatı da bulacağım. Tek bildiğim birisi tarafından sevildiğimden emin olduğum ve benimde onu bir çok özellikleriyle sevdiğim. Bu şansımı kullanmak istiyorum, çünkü hayat yaşanılır olur belki bunca sıkıntıdan sonra...
        
Eşimin ölümüyle, kızımın boşanması arasında tam üç sene vardı. Eşim hasta olduğu ve çok acı çektiğine birebir şahit olduğum, ona bakarken yıpranıp üstelik depresyon denen illet hastalığa tutulduğumdan olmalı sevinç ve üzüntülerimi ayırt edemez bir haldeydim. Hastahanede kötüleşip ruhunu teslim ettiği ana kadar gözlerimi ondan ayırmadım ve kolay can vermesi için dua ettim. Babamın öldüğü anlarda yakınlarımın hiç ummadığım zamanlardaki peş peşe ölümleri için aşılanmıştım adeta... Kocamın ölüme geçiş anına birebir şahit oldum. Canın çıkmak için ne kadar zorlandığını bilemezsiniz ve vücudun onu bırakmak istememesini de. Sadece bu kutsal anın dünya gözümüze ve anlayışımıza göre çok zor olduğunu düşünüp, bir an önce teslim olmasını dilemekten başka hiç bir şey yapamadım.

Kronik böbrek hastasıydı, haftada üç gün olmak üzere beş yıl dializ ve CAPD yöntemiyle de diğer beş yılı evde tedavi ile tamamlamışken, peritonit denen korkulan şey başımıza geldi. Onun çok fazla ızdırabı vardı ve benim içinse çok sıkıntılı bir süreç başlamıştı yine... On sene onun hastalığıyla yakından ilgilenmiş biri olarak yorgun ve yaşamasının ne ona ne bana hayırlı olamayacağını bilecek kadar hem hastalığı tanımış, hem de artık bitmek üzere olduğumun farkındaydım. Bu sefer uzun sürmedi. Kurtuluşu olmayan, yaşamı tıbbi desteklerle bir yere kadar uzatabilen bu hastalık, eşimi bu defa ölümün önüne atıvermişti. Otuz senelik evliliğimiz bir hastahane odasında sona ermişti. Onunla neler yaşadım, birbirimizde neleri yok ettik, neler kazandık, onları ayrı bir başlık altında topluyorum.



Ece Evren         
02.01.14 saat: 03.16




11 yorum:

  1. Abla,
    Ablacığım;
    Yazını birkaç defa, gözyaşlarıyla okudum, şuan hala gözlerim yaşlı...
    Ne yazılır, ne denir, ne söylenir bilmiyorum... Nutkum tutuldu...
    Yanımda olsan sadece sarılırdım...

    Yazının devamını, yaşadıklarınızı anlatacağın başlıkları sabırsızlıkla bekliyorum...

    Sevgi ve aşk yüreğinde, seninle olsun..

    YanıtlayınSil
  2. Dilerim bir gün sarılırız canım.Yaşadıklarım kaldırılabilir gibi şeyler değildi.Aslında hep bunlardan yazmak,sizleri de üzmek istemiyorum.Güzellikler olacağına inanmak istiyorum.Bu yazım ile Netten Yazar'da yorum yarışmasına katılmıştım.Mansiyon ödülü almıştım:)))(Sevsinler)Şimdi 2.sini geçeceğim canım.Acılarımı edebi bir dille anlatmak,buralarda senin gibi anlayan,empati kurabilen gençlerin varlığını öğrenmek beni mutlu ediyor.Çok teşekkür ederim canım kızım.Sevgilerimle.

    YanıtlayınSil
  3. Yazınızı okurken çok duygulandım. O kadar acıyı yaşamak çok zordur.Allah sevdiği kullarına çok yük verir ve Allah kimseye kaldıramayacağı yük yuklemez" ayet ve hadisleri aslında sizin bu durumun uzun kanıtı ve nicelerimizinde kanıtı. Demekki Allah sizi çok seviyor.bahsettiğiniz gibi hiclik korkumuz ağır gelseydi belkide umut ışıklarının sönmesine neden olurdu. Çok şükür siz Hayat Devam Ediyor zirvasindansa şu sözlerimiz gayet manidar bir gün öğreneceğimi umud etmek, dünya’da istediğim bir çok şeyin olmasından daha çok mutlu edecek beni.
    Sevgilerle

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler akıllı genç yavrum.Anlaşılmak o kadar güzel ki,bu gece bloğuma Hiçlik Korkusu 2.yi de geçtim.O yazdığınız cümle;yani son cümlem.Hele onu hissetmeniz beni çok sevindirdi.Bu hakikat sayesinde dünyadan sıra sıra çeşitli yaşamlarla geçiyoruz.Mutlulukların,ya da ters gidebilen şeylerin mutlaka hikmetleri olduğuna inanmalıyız.Yorum için teşekkürler.2016 nın size sağlık,mutluluk ve kısmetleriyle gelmesi dileklerimle.Sevgiler canım.Ece ablanız.

      Sil
  4. '' Otuz senelik evliliğimiz bir hastahane odasında sona ermişti.'' içimi acıttı bu cümle. Kim bilir ne güzelliklerle başlayan bi evlilik alelade, ruhsuz, soğuk bi odada bitivermişti

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Selam Kurall,dikkatini çekip okuduğun ve yorum bıraktığın için teşekkürler.Hem de ne güzel başlamıştı.Evlatlar,onlar bambaşkaydı.Fakat o illet hastalık,onu bizden,bizi kendimizden aldı.Kırıntılara da şükür.Hayat devam etmeli.Sevgilerimle.Güzel bir yıl dilerim.Ece ablan:)

      Sil
  5. Kalbim "küt küt" çarparak okudum yazıyı. Bazen böyle çarpıntı içinde olur kalbim nedense işte o anlarda biriydi.

    Yaşam nedir? Kader nedir? O kadar çok nedensiz sorularım var ki Ece abla ve bu dünyada da bu soruların cevabını bulamayacağım ve bulamayacağız. İster kader diyelim, ister kaos, ister evrimin tesadüfi seçimleri isterse İlahi bir kudret diyelim yaşamı anlamak öyle zor ki! Bazen sadece yaşamak gerekiyor, sadece yaşamak...

    Yazmak senin için büyük bir nimet ve ayrıcalık olsa gerek ben bazen şiir ve denemelerim için Tanrı'ya şükrediyorum ya kalemim olmasaydı, kalemimiz olmasaydı içimizdeki Deryalı beyaz kâğıtlara akıtamasaydık ne olurdu halimiz.

    Selam ve sevgi ile...

    YanıtlayınSil
  6. Merhaba Mustafa,belki de uykundan fedakarlık edip yazımı okuyup yorumladığın için teşekkürler.Aynı saatlerde ben,Kara Pazarlar'da bir iki mecburi değişiklikten sonra kaçıp,başka bir şeye sığınma ihtiyacı hissettim .Zira kader benden yine bir yakınımı almaya,daha ezelden proğramlanmıştı.Ama vakit gelip ,ölüm vaki olduğunda bizler için hep bir şok nedenidir. Rahmetli'ye (Ağabeyim)son görevimi yapıp eve geldiğimizde hemen teselli olmak için bir şeyler yazmam lazımdı.Beni takdir eden bir kardeşime yazdığına uygun düşer nitelikte bir yorum bıraktım.

    İşte Hiçlik Korkusu'da bahsi geçen 'Hayat devam ediyor'tarzında.. ki gerçekten de öyle olmak zorundaydı.Dün dündü,bugün ise yeni günü yarılamıştık bile..Herkes kendi aleminin hakkını vermeliydi.Ama güne senin yorumlarını okuyarak başlamak güzeldi.Ben de değer verdiklerimi ki başta sen gelirsin,sizleri tanıdığıma şükrediyorum.Görüşmek üzere Mustafa.Sevgilerimle ..

    YanıtlayınSil
  7. Yazılar içimizdeki duyguları paylaşmak için, yorumlarda rahatlamak için. Hayat iyisiyle, kötüsüyle, mutlulukla, huzurla bir şekilde devam ediyor ve edecek. Önemli olan yaşadıklarımıza karşı göstermiş olduğumuz durumdur. Hayatın o kadar da kolay olmayacağını bizlerden önce yaşamış birçok kişiden görebiliyoruz. Sabır ve şükür bu dunyadaki en büyük dayanağımızdır. Güzel paylaşımınız için TEŞEKKÜRLER ece ablam. Emeğinize sağlık.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Bu yorum yazar tarafından kaldırıldı.

      Sil
    2. Çok teşekkürler Mustafa kardeşim.Kalemlerimizle de olsa tanışmak ve varlıklarımızdan haberdar olmak çok güzel.Sitemi ziyaretiniz için teşekkürler.Sağlık ve mutluluklar dilerim..Ece ablanız:)

      Sil

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Aramak için kelimeni yaz ve ENTER'la