Keşke Olmasaydı...



Boşanmak Çocuklar
Mutsuz Çocuk    

Keşke Olmasaydı


Çocukluğumu sormasın hiç kimse sakın...
Ne söylerim,
Ne de dinlenebilir aslında…
Yıkmış onu. 
En canımdı oysa...
Yıkmış utanmaz nefsiyle!

Aldanırdım, bana anlatılan güzel masallarla
Bir kol vardı dışarıdan uzattığı eliyle
Okşardı başımı...
Ama tam giremedi hiç içeriye
Öldürdüğü çocukluğumu anladığında çaresizce...
Kitaplar aldı sahneyi, eğitim en güzelindendi

Direktifler ise uzanan elin sahibinden
Dışarıdan ve oldukça etkili...
Uzattığı maddiyat ve haram ettiği üç hayat

Artık durum o kadar üzücü değildi
Alışıldı zamanla
Pişmanlık ve imkânlardı uzatılan, sınırsız gibiydi
Demek vardı her şeyin bir bedeli!

Üç hayat var şimdi bir yerlerde yaşayan
Sevgiyle kuşatmışlar birbirlerini
Ta ki ölüm gelene kadar
Ve alıp aramızdan birini...
Dışardaki yalnız ve serseri bir özgürlükte
Kaybettiklerinin farkında 
ve üzgün... 
ve olanca çaresiz...

Bazı şeylerin telafisi olamaz asla!
Ne kadar çırpınsan da...
                                                               

Ece Evren   Benim düşüncem ve hissettiklerimden... 

28.09.2015.







Yorum Gönder

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Aramak için kelimeni yaz ve ENTER'la