İkinci Romanımdan Kesitler 3.Bölüm




İkinci Romanımdan Kesitler 3.Bölüm

      Ne diyordum?  İnsanlar geçiyor önümden, yaşlısı genci. Keyifli oluyor çoğunlukla, bu semtte yaşayanların genel havaları. Geçiyorlar;  ardı arkası (diğer semtlere göre seyrek de olsa da)kesilmeden, ayrı yönlerden gelip, bir yerlere akıp gidiyorlardı. Onların dünyalarını düşünürken,  kayboluyordum içlerinde. Birden geçmişim düşüp aklıma, hızla döndürüyorlar beni gerçeklerimin nöbetlerine.  Pek çıkamıyordum ki zaten, biraz soluk aldırsınlar istiyordum o kadar…

       Çok güzel kadınlar, genç kızlar geçiyor aralarda. Aman Allah’ım, gerçekten ne yakıcı güzellikte bazıları... Senin güzellere düşkünlüğün geliveriyor aklıma. Kıskanıyorum uzakta olduğun hâlde,  nasıl bakacağını biliyorum onlara hiç haberleri yokken. Ve bana sıkça anlattığın hayranlık hikâyelerin.  Yaşımın içinde kaybolmak istiyorum. Bende yerleşmiş kıskançlık duygularımı nasıl fişeklediğini hatırlıyorum. Bu güzelliklerin yaşadığın yerde de bolca olduğunu düşünürken, tam bir çöküşe teslim oluyorum. Kızım görünüyor ilerden, öyle güzel gülüyor ki bana bakıp… Ama ben zorlasam da kıvrılmıyor dudak kenarlarım, anlıyor, geçiştiriyor. “Daha ister misin oturmak, yoksa gel seninle çay, kahve ne istersen içelim. Sonra gideriz anne” diyor. Gözümdeki yaşları durduramıyorum, bana bakamıyor koluma giriyor ve gidiyoruz arabamıza doğru… Hâlâ düşünüyor ‘bu güzelliklerle başa çıkamam ben Allah’ım, yardım et bana…’ diye dua ediyorum. Yaşımın senin tarafından sürüklenip getirilen, en güvensiz dönemini yaşıyorum. 

       Bu hâlimin faili sen değilmişsin gibi pervasız duygularım; gururumu, onurumu ezip geçerek, seni unutmamakta hâlâ kararlı.  Haysiyetimi yok saydırıp, beni senin peşinden sürüklüyorlar. Hiç itiraz etmiyorum… Hayat anlamsız gelirken artık iyice, tüm yoğunluğuyla nefreti büyütüyor içimde. Acıtıyor bu kötü duygu. Çok acıtıyor… 

       Hayattaki en büyük şansıma gelince… İyi ki doğmuşum, iyi ki varım diyorum. Hayatımın bu devresini “UYANIŞ DEVRİM” olarak nitelendiriyorum. Ben hiç ama hiç boş yaşamadım. Allah iyi ki dertleri öne almış.  Düşünüyorum da bu yaşta çekilir şeyler değillerdi. Ama şimdi sıcacık bir ev, mutfağımda zevkle yaptığım ve beğenilerek yenen yemeklerim, masam, kitaplar ve bilgisayarımla ben. Ve beni tanıdıkları için değil, değerimi bildikleri için seven ve sayan kızım ve torunum. Ben mutluyum aslında. Geçmişimi kusuyorum. Rahatlıyorum. Sanıldığının aksine tüm günümü masa başında geçirmiyorum. Ben yerinde duramayan biriyim. Ayakta tasarlarım yazılarımın çoğunu ve dolaşarak önce aklıma yazarım o duygularımın sağanağı şiirlerimi. Bir de; kızsam, köpürsem de sevdiğim. Daha ne isterim? 

Ece Evren/14.07.2019       

17 yorum:

  1. Bilgisayar başında zamanını geçiriyorsun gibi düşünmüştüm bende 😀

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hiçbir şeyle yarım saatten fazla ilgilenmem Cem. Sıkılırım...

      Sil
  2. Allah iyi ki dertleri öne almış cümlesi çok etkileyici bir cümleydi; çok teşekkürler kitabınızı çok beğendim, başarılar dilerim Ece Anne.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoş geldin Fatih oğlum. Bu düşünceli yorumların için çok teşekkür ederim. Zira artık çok kırılgan oldum. En ufak bir ters gelen yorum beni çok üzüyor. Tekrar teşekkürler Fatih. Sevgilerimle oğlum :)

      Sil
    2. BENİM TEMEL BAKIŞ AÇIM; YAPICI OLMAKTIR. EVET TERS YORUMLAR İNSANI ÜZÜYOR ANCAK ONLARA DA ALIŞMAK GEREKİR BENCE. BİR DEFASINDA BLOGGER ARKADAŞLARIMA SİTEM BAŞLIKLI İRONİK BİR YAZI YAZMIŞTIM. BİRAZ DA SAMİMİ OLDUĞUM ARKADAŞLARIMA TAKILMIŞTIM YORUMLARIMDA AMAN ALLAH'IM ÖZELDEN ÖYLE YORUM YAPAN ARKADAŞLAR OLDU Kİ, HATTA BİRİSİ UYSAM İŞİ HAKARETE VARDIRACAK. BÖYLE DE SEVİYEYİ AYAKLAR ALTINA ALMAMAK GEREKİR DİYE DÜŞÜNMEKTEYİM. BLOG ALEMİNDE ÇOK KİBAR VE NEZİH İNSANLAR VAR ÇÜNKÜ. ÇOK TEŞEKKÜRLER ANNE.:)

      Sil
    3. Tekrar teşekkürler oğlum :)

      Sil
  3. Çok samimi bir anlatımınız var. Sanki dertleşir veya sohbet eder gibi bir havaya kapıldım okurken. Kesinlikle devamını bekliyor olacağım. Kaleminize ve yüreğinize sağlık. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Gülhan. İlk romanımda, ki, bloğun sağ tarafında ismi ve kapak resmi mevcut; onu da herkesin kullanamayacağı ve belki çekineceği kadar samimi bir dille yazdım. Ben bu konuda biraz fazla cesurum galiba.Nihayetinde ibret hikâyesi olur diye düşündüm.
      Çok teşekkür ediyorum yorumun için, sevgilerimle canım;)

      Sil
  4. Ben de farklı işlerle uğraşırken yazacaklarimi tasarlarim aklimda o yüzden her yerde not defteri varevde 😄

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet Derya, benim yatağımın baş ucunda da var ;)

      Sil
  5. Bir çok duyguyu aynı anda yaşatan enfes bir bölümdü. 3. bölümü de umarım yakında paylaşırsınız. Yüreğinize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Deniz, çok teşekkür ederim.Sevgilerimle canım :)

      Sil
    2. Yine klavyenin azizliğine uğramış ve 4 yerine 3'e basmışım :( Şu tezcanlı halim ne olacak böyle. Ah dikkatsizlik! Olsun bu vesileyle 3. bölümü bir daha okudum :)

      Sil
  6. sizin adınıza çok mutlu oldum Allah bundan sonra dert vermesin romanınızda da başarılar diliyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler Engin. Amin, Allah kimseye dert vermesin ya da kaldırabileceği kadar versin.

      Sil
  7. 1. ve 2. bölümü okuyarak geldim. Çok iyi gidiyor, olaylara bakış açın ve yorumlayışın dokunuyor kalplere, empati kurmamızı sağlıyor bu yalın ve samimi anlatımın. Yazmaya devam, takipteyim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler Duo Diyet, bir yerden sonra devamını yazacağım. İnsanı şevklendiriyorsun. Tekrar teşekkürler ve sevgilerimle...

      Sil

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Aramak için kelimeni yaz ve ENTER'la