İnsan Madeni


Çocuk Doğa Odun
Çocuk Toprak        

İnsan Madeni

İşlenmemiş bir 'doğal maden' iken insanoğlu...
İşlenirken kaybeder tüm arılığını
Belli bir şekle sokulur
Sorulmadan işleyenin ya elit zevki ve tecrübesi…
Ya da bir çırak acemiliğinde

Saf bir maden iken olan ışıltılı parlaklığını teslim etmiştir artık işleyene
Bir etiket yapıştırıldığında ise üstüne…
Bir görüntü ve zevk aracı olur, gözlerde ve nefiste.
Sadece!

Şekillenmenin mecburiyetinde, yitip gider tüm doğallığı
Taşıdığı madenin, değerini tahlil yetisiyle…
Yazıp yerleştirseydi gözlere ve kabul görseydi hafızalarda
Düşünülüp değişik potalarda eriyip, şekillenmek de vardı
Yepyeni fikirler ürerdi oysa
Bir maden onlarca maden keşfederdi
Vücudumuz topraktandı zira  
Toprak bizim anamızdı...
Üretkendi
                

Ece Evren / İstanbul 22.10.2015

5 yorum:

  1. Selam,
    Ece daha çok şiir yayınlamalısın. Geçen gün blogda bir şiirn vardı tekrar okumak istedim ama bulamadım uzun bir şiirdi, adını da hatırlayamadım? Acaba kaldırdın mı?

    YanıtlayınSil
  2. Eline kalemine sağlık Ece abla çoook güzel.

    YanıtlayınSil
  3. Harika bir şiir , elimde şekillenen saf madenleri düşündüm ve yeniden vicdan muhasebesi yaptım .

    YanıtlayınSil
  4. Şu anda taslak halinde olabilir.Sitem düzenleniyor Mustafa.İlgine teşekkürler.

    YanıtlayınSil
  5. Gönlünüze sağlık, çok güzel bir şiir :)

    YanıtlayınSil

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Aramak için kelimeni yaz ve ENTER'la